In december kreeg ik een mail met een leuke aanbieding voor Disneyland Parijs: de kinderen gratis en de volwassenen kregen maar liefst een korting van 50%, dit hield in dat we met z’n 4-en zouden gaan, maar slechts voor 1 persoon hoefden te betalen. We kozen voor het 3-daagse arrangement en zochten op wanneer Mandy en Kim een roostervrije dag op maandag zouden hebben, zodat we in ieder geval 1 rustige dag in de parken hadden. We kozen voor het hotel “Newport Bay”, het was de eerste keer dat we hierheen zouden gaan, dus we waren benieuwd!

Op zaterdag 13 maart vertrokken we in de vroege ochtend en na een voorspoedige reis kwamen we rond het middaguur bij het hotel aan. Bij het inchecken bleek dat we onze kamer al mochten gebruiken, dus we haalden snel de spullen uit de auto en bewonderden de kamer. Het is echt een prachtig hotel, met mooie kamers. Je kunt met de pendelbus naar de parken, maar lopend is het ook goed te doen, dan duurt het ongeveer 10 minuten voordat je bij de parken bent.

De pendelbussen van de hotels naar de parken

Nadat we alles naar de kamer gebracht hadden, gingen we met de pendelbus naar het Disneylandpark, we hadden er zin in!! Het was heel druk, maar niet zo druk als de laatste keer dat we in Disneyland waren, in 2007. Toen hebben we 2 uur in de rij gestaan voor “It’s a small world”, je kon toen letterlijk over de hoofden lopen. Nu hebben we zo’n 20 minuten in de rij gestaan voor dezelfde attractie en dat is goed te doen. De rest van de middag hebben we heerlijk over het park geslenterd, zijn hier en daar een attractie in gegaan en hebben vooral genoten. We waren wel moe van het vroege opstaan, de reis en het geslenter, dus al vrij vroeg gingen we naar Rainforest Café, het restaurant waar we die avond zouden eten.
Na het eten wandelden we op het gemak naar ons hotel toe en gingen lekker vroeg slapen.

Hotel Newport Bay

De volgende ochtend meldden we ons om 7.30 uur bij de eetzaal voor het ontbijt. Het ontbijt was in buffetvorm, het was eenvoudig, maar prima. Toen we klaar waren, gingen Mandy en Kim op de foto met Goofy en Minnie Mouse, deze waren in het hotel aanwezig.

Mandy en Kim met Minnie Mouse

Het Disneylandpark is om 8.00 uur al open voor hotelgasten, je kunt dan in alle rust rondlopen en bepaalde attracties zijn dan open. Wij wilden deze dag naar het Studios Park, maar deze ging pas om 10.00 uur open, dus we gingen eerst naar het Disneylandpark. Hier liepen allemaal Disneyfiguren rond, Mandy en Kim hadden allebei een handtekeningenboekje gekregen en deze kwam nu goed van pas! Ze gingen saampjes overal op af, echt zo leuk om te zien!
Om 10.00 uur waren we in het Studios Park, waar Henk en de meiden meteen in de rij gingen staan voor “Tower of Terror”. Zulke attracties zijn aan mij absoluut niet besteed, maar ik vermaakte me prima met een beker koffie op een bankje.

Tower of Terror

Na de Tower of Terror zijn we met z’n viertjes in “The flying carpets” geweest, zijn Mandy en Kim met nog meer figuren op de foto gegaan en hebben we genoten van “Stars ‘n’ Cars”, de parade in dit park.
Om 15.00 uur ’s middags hielden we het voor gezien en gingen terug naar het hotel. Henk ging lekker zwemmen met Mandy en Kim en ’s avonds hebben we gebruik gemaakt van het buffet in het hotel.
Na het eten gingen we weer naar het Disneyland Park, deze was geopend tot 22.00 uur. Het was een stuk rustiger in het park dan overdag en Mandy en Kim vonden het sowieso bijzonder om in het donker rond te lopen. Ze gingen samen in de Vliegende Olifantjes en ze genóten!

Disneyland Parijs by night

Om 22.00 uur waren we terug in het hotel, waar we binnen 5 minuten in slaap vielen.
De volgende ochtend ging de wekker weer vroeg, we zouden ontbijten in het Disneyland Park, in restaurant Plaza Gardens.
De afgelopen 2 dagen was het redelijk weer geweest, het was droog, maar bewolkt. Vandaag daarentegen was het stralend weer! Een strakblauwe lucht met hier en daar een wolkje….heb beloofde een fantastische laatste dag in Disneyland Parijs te worden!

In het zonnetje op een bankje voor het hotel

Na het ontbijt gingen we eerst naar “Peter Pan’s Flight”, hier staat meestal een enorme rij, maar nu konden we zó doorlopen. Daarna gingen we naar “Buzz Lightyear Laser Blast” en toen liepen we naar Frontierland. Inmiddels was het park geopend en stond er een lange rij voor de “Big Thunder Mountain”, Henk en Mandy wilden hier graag in, dus maakten we gebruik van de fastpass-service.
We gingen op de foto met Goofy en maakten een boottocht. Terwijl Henk en Mandy in hun favoriete attractie gingen, liepen Kim en ik terug naar Fantasyland, waar we 2x achter elkaar in It’s a small world gingen. Op het plein bij het Magische Zwaard waren dansers aan het dansen en kwam ineens Assepoester tevoorschijn. Kim en ik bleven staan kijken en inmiddels waren Henk en Mandy ook bij ons komen staan. Na de dans liep Assepoester rechtsstreeks naar Mandy en Kim om een praatje met ze te maken en op de foto te gaan, ze schrokken er gewoon van, hahaha!

Assepoester maakt een praatje met Mandy en Kim

Helaas komt aan alles weer een eind, zo ook aan deze trip naar Disneyland Parijs, dit tot grote teleurstelling van Mandy en Kim (en stiekum ook wel voor onszelf). Nadat we nog even bij de plaatselijke Auchan wat te eten en drinken voor onderweg hadden gekocht, gingen we weer op weg naar huis, waar we ’s avonds om 19.30 uur aankwamen.

Wil je nog meer foto’s zien? Klik dan op onderstaande foto voor het album!

Een tijdje geleden kon je bij de Plus bepaalde aktie-artikelen kopen waarbij je het 2e kaartje voor “Hans en Grietje de Musical” gratis kreeg. Ik kocht deze artikelen en bestelde 4 kaartjes voor de voorstelling van 28 december in het Beatrixtheater in Utrecht. Dat was gisteren dus! Ik ging op pad met Mandy, Kim en Mandy’s hartsvriendinnetje Claire, die bij ons logeerde.

Om 14.45 uur kwamen we in het theater aan en na nog even snel een toiletbezoek zochten we onze plaatsen op. We zaten op het balkon, maar konden het toch prima zien. Ik wist niet zo goed wat ik van de voorstelling moest verwachten, ik wist alleen dat Linda Wagenmakers de rol van snoepheks had, iets wat ze heel erg goed deed!!

Het sprookje is oorspronkelijk geschreven door de Gebroeders Grimm, maar voor deze musical is het iets kindvriendelijker gemaakt, het is stukken minder griezelig. Snoepheks Caramella is niet de boze heks uit het sprookje, maar een meisje die vroeger erg gepest werd in het dorp. Toen ze de pesterijen niet meer kon verdragen, vluchtte ze het bos in en hier woonde ze in een huisje van snoep. Caramella was erg verbitterd en toen er op een dag een echtpaar, Jan-Willem en Veronica, van haar huisje snoepte, veranderde ze hun in levensgrote spekkies! Deze 2 waren overigens echt hilarisch!

Hans en Grietje werden net als in het echte sprookje achtergelaten in het bos en vonden eerst de weg terug naar huis door een spoor van kiezelsteentjes, maar de 2e keer hadden ook in deze musical de vogeltjes de broodkruimels opgegeten.

Caramella (Linda Wagenmakers dus) zong veel liedjes, maar één liedje sprong er wat mij betreft echt uit, “Zoet genoeg” heet het en het gaat over pesten. Het was een mooie tekst en het werd echt prachtig gezongen.

De cast van Hans en Grietje de Musical
 

Na afloop konden de kinderen met de acteurs op de foto, het was even dringen geblazen, maar uiteindelijk zijn Mandy, Kim en Claire met allemaal op de foto gegaan, ik zal er even een paar laten zien:

De musical draait nog t/m 12 mei 2010 in heel veel theaters, zie hier: http://www.musicalhansengrietje.nl/informatie/speelijst.html
Ik vind het echt een aanrader als je eens naar iets leuks toe wilt met je kinderen, ze genieten van de eerste tot de laatste minuut!!

Een paar dagen geleden was het weer tijd voor het jaarlijkse kerstdiner op school. Mandy en Kim waren er al helemaal uit wat ze aan wilden en hoe hun haar moest zitten, dus togen we een uurtje van tevoren met z’n drieën naar boven om te “tutten”. Ik maakte ze ook een beetje op met wat oogschaduw, mascara, lippenstift en nagellak, prachtig vonden ze het!

Voordat het kerstdiner begon, zongen de kinderen eerst nog een paar kerstliedjes op het schoolplein. Helaas mochten we niet meer mee naar binnen en heb ik dus ook geen foto’s in de klas kunnen maken.

Nadat we 2 jaar geleden een nieuwe keuken hebben geplaatst en verleden jaar een aanbouw aan ons huis hebben laten bouwen én de trap hebben laten opknappen, was dit jaar de badkamer aan de beurt. Deze was ons al heel lang een doorn in het oog, het was gewoon onze smaak niet.

De verbouwing heeft 2 weken geduurd en ik zag er enorm tegen op, maar het is 100% meegevallen! We hadden dan ook veel geluk dat de buren aan het eind van de 1e week op vakantie gingen en we daar mochten douchen.

Ik kan niet anders zeggen dan dat we superblij zijn met het resultaat, we hadden niet kunnen bedenken dat de badkamer zó mooi zou worden, het is nu echt het pronkstuk van ons huis geworden!!

Zoals in onderstaand stuk te lezen valt, zou op zaterdag 5 december de uitzending zijn van Eigen Huis en Tuin waar onze straat “Straat van de week” was. Dagen van tevoren was ik al nerveus, want de opnamedag kan dan wel zo leuk geweest zijn, je weet natuurlijk nooit wat ze precies gaan uitzenden.
5 December is ook de dag dat pakjesavond gevierd wordt, maar ik had al aan Sinterklaas gevraagd of hij na 19.00 uur wilde komen, zodat we eerst op ons gemak naar tv konden kijken. Mandy en Kim waren ook bloednerveus, maar meer om de vraag of Sinterklaas nu wel of niet zou komen…

Toen de uitzending begon, durfde ik amper te kijken, maar uiteindelijk is het reuze mee gevallen, ik vind het zelfs bijzonder leuk geworden!! Alle kinderen uit de straat (en ook wat vriendjes en vriendinnetjes) zijn uitgebreid aan bod gekomen en zelfs Henk ontsprong de dans niet. Hij moest gewoon werken op de opnamedag en voor hem hoefde het ook allemaal niet zo. Hij vond het wel leuk, maar hij hoefde niet in beeld.
Hij stond aan het eind van de dag met een aantal buurmannen toe te kijken, toen Lodewijk ineens het woord tot hen richtte. Of de heren even wat zakken tuinaarde uit de bus wilden halen. Tuurlijk wilden ze dit wel en laat nou net dat stukje uitgezonden zijn, hahaha!
Nog een hilarisch stukje was met Mandy. Lodewijk had uitgelegd hoe je een viooltje het makkelijkst uit het potje krijgt en Mandy probeerde flink haar best te doen zijn aanwijzingen op te volgen. Alleen vergat ze even dat ze dan ook haar handje onder het potje moet houden als ze erin knijpt…het viooltje belandde zó op de grond! Op onderstaand filmpje is het te zien zo rond 15.33.

Suzanne had de uitzending opgenomen op dvd en dat kwam goed uit, want de volgende dag waren we met aardig wat buren bij elkaar vanwege een verjaardag en zo konden we het met z’n allen nog een keertje bekijken….wat een lol hadden we zeg!
En Suzanne was ook zo lief om de gehele uitzending zó te bewerken dat alles wat niets met de Bernsteinstraat te maken heeft eruit gehaald is….dank je wel!

Een maand of 2 geleden las ik op de site van het RTL-programma “Eigen Huis & Tuin” dat er weer nieuwe straten gezocht werden voor het onderdeel “Straat van de week”. Omdat het me leuk leek om eens zo’n opnamedag mee te maken en ook omdat ik vind dat we in een leuke straat wonen heb ik ons opgegeven. Ik heb een mail gestuurd en hier een paar foto’s van de straat bij gedaan. Ik verwachte er niet zoveel van, omdat ik een automatische reply kreeg met hierin de opmerking dat ze erg veel aanmeldingen kregen en dat als je verder niets meer zou horen, dat de straat dan niet in aanmerking zou komen.
Groot was mijn verbazing dan ook toen ik de volgende dag al gebeld werd door iemand van RTL!!! Ze waren erg enthousiast en wilden graag langskomen om de straat met eigen ogen te bekijken en bij de mensen langs te gaan die mee wilden werken. Ik moest 5 gezinnen opgeven die hieraan mee wilden doen, deze gezinnen had ik binnen no-time gevonden, want iedereen reageerde heel enthousiast. We moesten klusjes bedenken in onze huizen en tuinen die in 1 dag gedaan zouden worden. Dit was voor sommigen best lastig, maar uiteindelijk wist iedereen wel iets te bedenken.
Na een week kwamen er 3 dames van de redaktie langs, ze legden uit wat precies de bedoeling was en ze bekeken alle klussen die we hadden bedacht en maakten hier foto’s van. Ze gingen alles in het team bespreken en dan zouden we 2 weken later gebeld worden of de Bernsteinstraat wel of niet geschikt zou zijn.

Na precies 2 weken kwam dan eindelijk het verlossende telefoontje: we zouden “Straat van de week” worden!!! Op dat moment wisten we nog niet welke klussen ze precies gingen doen, daar waren ze nog niet helemaal over uit. We wisten al wel dat de uitzending op 5 december zou gaan plaatsvinden en dat het dus een Sinterklaasthema zou gaan worden. De klussen die het uiteindelijk zijn geworden, zijn dan ook allemaal op kinderen gericht. De groenstrook tussen de voortuinen van ons en de buren zou worden omgetoverd tot kinderterras, een babykamer zou een prinsessenkamer worden, voor de voetballertjes in de straat werden er 2 opklapbare doeltjes gemaakt en als klap op de vuurpijl zou er geknutseld gaan worden door de kinderen met behulp van een échte Zwarte Piet.

Gisteren brak dan eindelijk de langverwachte dag aan! Ons huis zou het hoofdkwartier van de hele ploeg worden, om 7.30 uur stonden de eersten al op de stoep. Er werden broodjes gesmeerd en koffie gezet en langzamerhand druppelde de hele crew binnen, ongeveer 15 man/vrouw in totaal.
Helaas regende het pijpenstelen, maar daar hadden we al een beetje rekening mee gehouden. Ik had de dag ervoor een grote partytent van mijn ouders geleend en deze was met behulp van een paar buren snel opgezet.
Besloten werd dat de intro pas ’s middags opgenomen zou worden, omdat dan alle kinderen aanwezig zouden zijn. Mandy en Kim hadden toevallig een roostervrije dag van school, maar de meesten kinderen waren pas om 12.00 uur vrij.
Thomas en Quinty begonnen met de klus van Petra en Marcel, ze wilden graag dat de kamer van hun dochtertje Evy omgetoverd zou worden van babykamer naar meisjeskamer. Evy was vandaag jarig, dus dat kwam goed uit!
Lodewijk zou bij ons gaan beginnen. Tussen de voortuinen van onze buren Michel en Luciënne en die van ons ligt een groenstrook. We hebben geen van alle groene vingers en ergeren ons al een tijdje aan deze strook. We hebben het er al vaak over gehad dat we het graag anders wilden en dat zou vandaag dan gaan gebeuren…we waren benieuwd!
Op onderstaande foto is te zien hoe de tuin eruit zag voordat Lodewijk deze onder handen nam.

Voordat er begonnen werd, moesten Luciënne en ik eerst nog een gesprekje hebben met Lodewijk…uiteraard voor de camera’s. Doodeng vonden we het!!! Gelukkig was de opnameleider een hele aardige man en hij had meteen door dat we nogal verlegen werden van de camera. Hij stelde ons op ons gemak, maar of het echt gelukt is? We zullen het zien op 5 december, hahaha!

Lodewijk, Luciënne, Mandy, Kim en ik aan het wachten op een
seintje dat de camera’s draaiden.

Hier haalt Lodewijk de tuin leeg.

Ons was inmiddels duidelijk dat er een hinkelbaan aangelegd zou gaan worden, met een houten vlonder aan het eind en violen her en der verspreidt. De bestaande planten zouden in grote, witte bakken geplaatst worden en naast de hinkelbaan gezet worden. Terwijl de tuin leeggehaald werd, gingen we met een paar buurvrouwen en kinderen aan de slag om de tegels van de hinkelbaan te voorzien van cijfers. Dit was zo gebeurd. Inmiddels waren er 2 meiden van de crew bij ons binnen bezig om het knutselen voor te bereiden. Ze waren 2 Pietjes aan het maken die als voorbeeld moesten dienen. Mandy en Kim hielpen hier bij mee. De hele crew was trouwens bijzonder lief voor alle kinderen, ze hebben echt de dag van hun leven gehad!

Mandy en Kim droegen ook hun steentje bij

Ik ging even bij Marcel en Petra kijken, hier werd ook hard geklust! Petra heeft behangen en Marcel is met Thomas aan de slag gegaan. Helaas heb ik geen foto’s van het eindresultaat, maar die volgen nog wel.

Marcel en Thomas druk aan het zagen

Aan het eind van de ochtend hield het gelukkig op met regenen en toen de meeste kinderen thuis waren, kon er begonnen worden met knutselen. De Zwarte Piet was een groot succes, de kinderen vonden het erg leuk dat deze aanwezig was! We hadden 2 weken geleden de opdracht gekregen wc-rolletjes te bewaren, want hier zou mee geknutseld gaan worden, gelukkig hadden we er genoeg en konden de kinderen aan de slag met lijm, papier, veertjes etc.

Knutseltijd!!

De intro van het programma moest nog opgenomen worden en waar ik al een beetje bang voor was, gebeurde….omdat ik de straat had opgegeven, moest ik het praatje met Quinty doen. Brrrr, eng vond ik dat! Quinty is heel erg aardig, daar lag het niet aan, maar je weet dat de camera’s draaien, iedereen kijkt mee (en dat waren véél mensen op dat moment!), zie er dan nog maar eens een zinnig woord uit te krijgen.

Inmiddels was ook begonnen met het maken van de 2 opklapbare doeltjes. Ik moest erg lachen toen ik mijn broer Paul tussen het klusteam zag staan, maar naar eigen zeggen vond hij het leuk en viel het hem niet tegen wat hij kon met hout en een beitel!

Het “doeltjes-klusteam” o.l.v. Thomas

Grappig detail: zodra de camera’s stopten met draaien, werden er 2 kant en klare doeltjes uit de auto gehaald!  Nu is de pret er niet minder om hoor en ik vroeg me altijd al af hoe het toch kwam dat als ze iets verven in het programma, dat de verf dan zo snel droog is. Nu weet ik het antwoord!
Uiteraard moesten de doeltjes meteen uitgeprobeerd worden!

Zwarte Piet probeert te scoren, maar Sebastiaan liet zich niet verrassen!

Inmiddels vorderde de hinkelbaan gestaag, de tegels lagen er allemaal al in en Lodewijk had de hulp van de kinderen ingeroepen om de viooltjes in de grond te zetten.

Na de viooltjes werden de bestaande planten in de potten gezet. Er waren ook zitzakken en kussens voor op het terrasje en deze werden ook neergelegd. Het werd een fleurig geheel zo!! De zitzakken, kussens en plantenbakken mogen we trouwens houden, dit was echt een verrassing, want we hadden verwacht dat ze alles weer mee zouden nemen.

 
Het eindresultaat!

Toen alles klaar was, was het inmiddels al donker geworden en was het erg druk in de straat geworden. Er moest nog een laatste shot van de tuin opgenomen worden. Luciënne en ik moesten, samen met de kinderen, aan Lodewijk vertellen wat we van het eindresultaat vonden. Het duurde even voordat het erop stond, maar volgens mij is het wel een leuk stukje geworden.

Als laatste hadden de andere buren, Pascal en Nettie, voor gluhwein en warme chocomel gezorgd. Terwijl iedereen hier een glaasje of beker van nam, werd het eindshot opgenomen. Onder leiding van Thomas, Lodewijk en Quinty zongen we een paar Sinterklaasliedjes en daarna was de opnamedag ten einde!

Het was een hele leuke ervaring die ik niet had willen missen. Het is een gezellige dag geweest waarop iedereen met veel plezier kan terugkijken en uiteraard ben ik erg nieuwschierig naar het eindresultaat.
Wat ik trouwens wel grappig vond om te zien was hoe iedereen op de camera’s reageerde. Luciënne en ik waren bijvoorbeeld heel verlegen en vonden het eng, Petra daarentegen vond het geweldig en stond voor de camera’s alsof ze het al jaren deed, van plankenkoorts had ze totaal geen last…lijkt me heerlijk als je zo bent, hahaha!
Sommige mensen probeerden zoveel mogelijk in beeld te komen, maar ik zag ook mensen die wegliepen als de camera’s aangezet werden.

Op zaterdag 5 december om 18.05 uur wordt het uitgezonden. De herhaling zal zijn op zondag 6 december om 9.50 uur (als ik het goed heb).

Er heeft gisteren een groot deel van de dag een verslaggever van het AD rondgelopen en vanmorgen stond er een heel stuk in de krant. Helaas staan er wat foutjes in het artikel, zo heet het dochtertje van Petra en Marcel niet Kim, maar Evy en heeft Luciënne ineens een hele andere achternaam. Verder staat er ook in dat onze tuin niet gedaan is, maar de helft staat toch echt op ons stuk… Maar goed, buiten deze dingen is het een leuk verhaal geworden.

Klik *hier* om het artikel om te vergroten 

Natuurlijk zijn er ook heel veel foto’s gemaakt op deze dag, als je op het plaatje hieronder klikt, kun je het fotoalbum bekijken.

Voor de zomervakantie kreeg Kim een formulier mee van school naar huis van Earlybird. Earlybird verzorgt Engelse les na schooltijd voor groep 1 en 2. Het leek Kim wel wat en ook buurjongen Daan, die bij Kim in de klas zit, was enthousiast. Vandaag was de laatste les alweer en dat ze in die 6 weken veel Engelse woordjes hebben geleerd, bleek vanmiddag. De ouders waren uitgenodigd het laatste kwartiertje bij te wonen en ik stond echt versteld!
Ze konden al tot 20 tellen, een aantal kleuren benoemen, verschillende soorten fruit die de juf opnoemde op een poster aanwijzen en ook al wat Engelse liedjes zingen. Alle ouders waren natuurlijk reuze trots op hun kroost, well done children!!

If you’re happy and you know it 

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik hier een stukje geschreven heb, laten we het maar houden op de “zomerblues”. Het ontbrak me aan tijd, zin en inspiratie, maar….ik ben er weer!

Ik zal beginnen met een update van de afgelopen maanden.

Henk 40
Verleden jaar werd ik 40 en Henk had toen, zonder dat ik het wist, een etentje georganiseerd (zie *hier*), dit jaar was het mijn beurt om Henk te verrassen, hij werd namelijk ook 40. Ik heb een zaaltje gehuurd, uitnodigingen verstuurd, heeeel veel bier, wijn, frisdrank en nootjes besteld bij Albert.nl en met ongeveer 70 mensen hebben we op Henk op zaterdag 4 april de verrassing van z’n leven bezorgd! De buurman heeft Henk meegelokt onder het mom van “Nog even iets ophalen voordat we naar de wedstrijd van Sparta gaan”, maar hij heeft die hele wedstrijd natuurlijk nooit gezien, hahahaha. Hieronder staat een filmpje die gemaakt is toen hij het zaaltje binnen kwam.

Het was echt een supergeslaagd feestje met familie en vrienden. Vooraf was ik natuurlijk best bang dat ik me zou verspreken, iedereen die ooit zoiets georganiseerd heeft, weet hoe moeilijk het is om je mond erover te houden. Maar…het is wel gelukt! Henk had echt helemaal niets door.

Foto’s zijn gemaakt door Jeanette (nog bedankt!!)

In de uitnodiging had ik gezet dat Henk gek op spekkies is en dat heeft hij geweten: iedereen nam een zak spek mee en iemand had zelfs zijn naam in spekkies gemaakt. Ik kan hier melden dat 5 maanden na het feestje inmiddels alle spekkies op zijn, voorlopig kan Henk ze niet meer zien!!

Fotoshoot
In januari vertelde de zus van een buurvrouw dat ze in mei zou gaan trouwen en ze had gehoord dat ik zulke mooie foto’s maakte. Ze vroeg me of ik hun trouwreportage op de gevoelige plaat vast wilde leggen. Ik zei meteen dat ik dat niet wilde, ik was veel te bang dat ik het zou verzieken, dat mijn foto’s niet mooi genoeg zouden zijn. Ik bedoel, het moet in 1x goed zijn, je krijgt geen kans om het over te doen. Ze heeft het me later nog een paar keer gevraagd en ze verzekerde me dat ze er alle vertrouwen in hadden dat ik het zou kunnen, dus na enig nadenken heb ik toch ja gezegd. Nou….het heeft me wel wat slapeloze nachten bezorgd hoor, dood- en doodeng vond ik het! We hebben van tevoren besproken wat ze precies wilden en hoe de dag er precies uit zou komen te zien. Ik hoopte maar dat het droog zou zijn, want de foto’s zouden gemaakt worden in Arboretum Trompenburg in Kralingen. Hier zijn ook de foto’s van onze eigen bruiloft gemaakt en ik weet dat het daar heel erg mooi is. De hele week kwam de regen met bakken uit de lucht, maar op het moment dat we de foto’s gingen maken, was het droog!!! De fotoshoot was erg leuk, ze hadden hun zoontjes van 4 en 9 als bruidsjonkers en mijn buurmeisjes (5 en 8 jaar) waren de bruidsmeisjes. Alles ging in een ongedwongen sfeer en ik zag op mijn schermpje al dat de foto’s mooi waren. Ik heb ook de huwelijksvoltrekking, de borrel daarna en het diner op de gevoelige plaat vastgelegd en uiteindelijk kwam ik ’s avonds om 23.30 uur doodmoe, maar voldaan weer thuis. Voordat ik mijn bed inrolde, bekeek ik snel de foto’s (het waren er “maar” 600!!) en ik was stiekum erg trots op mezelf, er zaten een paar hele mooie tussen! Ik heb uiteindelijk ook het fotoboek gemaakt en het bruidspaar was gelukkig erg tevreden….pieuw! Uit privacy-overwegingen plaats ik hier geen foto’s van het bruidspaar, behalve eentje dan:

Fiets van de Plus
Er was een leuke aktie bij onze plaatselijke supermarkt Plus, bij iedere 10 euro kreeg je een “wheelie”, een plastic schijfje met afbeelding van een Nickelodeonfiguurtje, welke je tussen de spaken van je fiets kon bevestigen. De fabrikant van Calgonit en Vanish sprong hier handig op in, door bij iedere Plus in Nederland een jongens- en meisjesfiets ter beschikking te stellen. Het enige wat je moest doen was een formuliertje invullen en een kassabon van genoemde produkten eraan vast te nieten. Ik had toch vaatwasblokjes nodig, dus ik heb een gokje gewaagd, Kim kon wel een nieuwe fiets gebruiken. De aktie duurde wel een week of 6, dus ik vergat al snel dat ik had mee gedaan. Op zekere middag werd ik gebeld door een medewerkster van de Plus dat Kim de meisjesfiets had gewonnen!!!! Ik win echt nooit wat, dus het was een complete verrassing. Een paar dagen later zou de prijsuitreiking zijn, ik heb er zelfs een paar vrije uren voor opgenomen om erbij te zijn. De andere prijswinnaar, die van de jongensfiets, zou er ook zijn en wat schertste onze verbazing? Het was een jongetje uit Kim’s klas! Natuurlijk hebben we een paar mooie foto’s gemaakt en hebben Kim en haar klasgenootje de volgende dag hun nieuwe fiets vol trots in de klas laten zien.

Vakantie zomer 2009
Dit jaar zijn we met de zomervakantie weer naar Frankrijk gegaan. We gingen niet alleen, we hebben Hans, Yvonne en hun 2 zoontjes meegenomen. Hans is al 22 jaar Henk z’n beste vriend en ik ken hem en z’n gezin nu ook al zo’n 14 jaar.   Ze gaan momenteel door een hele zware periode en we wilden hun graag een vakantie geven waarin ze even aan iets anders konden denken en lekker konden genieten van de Franse zon en alles wat Frankrijk verder te bieden heeft. Ik kan niet anders zeggen dan dat we een heerlijke vakantie met elkaar hebben gehad, we hebben veel gelachen, gezwommen en heerlijk gegeten. Samen met Yvonne heb ik een paar uitstapjes gemaakt, we zijn o.a. naar de kathedraal in Beziers geweest en ook hebben we lekkere olijfolie gekocht bij l’Oulibo in Bize. Verder zijn we nog een dagje naar Spanje geweest, waar vrienden van Hans en Yvonne op een camping stonden, ook hier hadden we het erg naar onze zin. Helaas ging de vakantie veel te snel voorbij en vertrokken we na 2,5 week weer naar Nederland.

Zo…..dit waren onze belevenissen van de afgelopen maanden in vogelvlucht. Er zijn wel wat mensen geweest die aan me vroegen wanneer ik hier weer eens wat zou gaan schrijven en dat doet me toch wel goed hoor…dan wordt het tenminste gelezen en doe ik het niet helemaal voor niks.

Wat werden we de afgelopen dagen getrakteerd op een heerlijk zonnetje!!! Officieel begint de lente pas aanstaande vrijdag, maar wat mij betreft is het al begonnen.
Mandy en Kim zijn ook weer lekker veel buiten, ze hebben genoeg binnen gezeten de afgelopen maanden. Mandy begint het skaten heel goed onder de knie te krijgen en gisteren vond ze het tijd om het haar zusje ook te leren. Kim vindt alles prachtig wat haar grote zus doet, dus die wilde maar wat graag die skates aan haar voeten. Ze staat er natuurlijk nog wel wat wankel op, maar Daan hield ook goed haar handje vast, zodat ze niet zou vallen.

Ik moest vandaag werken en toen ik thuiskwam, stond me een verrassing te wachten. Henk heeft zo’n 40 rondjes rond het plein gerend, maar het is gelukt: Kim kan zonder zijwieltjes fietsen!!! Dat koppie van d’r, toen ze het liet zien…onbetaalbaar!

Natuurlijk heb ik er ook een filmpje van gemaakt, net als toen Mandy leerde fietsen. Ik heb trouwens uitgerekend dat die 2 bijna net zo oud waren toen ze konden fietsen, het scheelt om precies te zijn 22 dagen.

Weleens een Spaanse danseres zien streetdancen??? Mandy zit sinds een paar maanden op streetdance, iedere donderdagmiddag gaat ze er met veel plezier naar toe. Binnenkort geeft het groepje een show voor de ouders, maar vanavond gaf ze alvast een voorproefje:

Verleden week hadden Mandy en Kim voorjaarsvakantie, voor ons een goede reden om weer eens richting Zuid-Frankrijk te rijden, om een weekje te relaxen en de batterij op te laden.
Zaterdagmorgen vroeg om 5.30 uur vertrokken we en om 17.00 uur waren we op de plaats van bestemming, lekker snel gedaan dus. De reis ging heel goed, als er maar genoeg proviand en “verse” dvd’s aanwezig zijn, hebben de dames achterin het prima naar hun zin!

Wat opviel was dat er in de hele streek omgewaaide bomen lagen, een paar weken geleden heeft er een flinke storm huisgehouden in de Languedoc.

Mandy en Kim bij een omgewaaide boom op de Pontanelle.

Wat ik altijd leuk vind in Frankrijk, is boodschappen doen. Ik vind het heerlijk om al die “vreemde” produkten op mijn gemak te bekijken. Onderstaande foto’s heb ik in de Carrefour gemaakt, een enorme supermarkt/warenhuis in Narbonne. Alleen het assortiment toetjes beslaat al een heel pad! Op de foto is maar 1 kant van het pad te zien, aan de andere kant staat het ook helemaal vol met alleen maar toetjes. Wat een keuze…

Donderdag zijn we naar Carcassonne geweest. Het was fris en winderig, maar desondanks hebben we het prima naar onze zin gehad. We slenterden op ons gemak door de smalle straatjes en gingen hier en daar een winkel binnen. Ook bezochten we de kathedraal, waar Mandy en Kim een kaarsje hebben gebrand voor Opa van Dillen.

De dag erna, op vrijdag, was het heerlijk weer! Het was zo goed als windstil en in het zonnetje was het goed toeven. De hele middag hebben we op het terras gezeten…wat een genot.

De volgende ochtend vertrokken we helaas weer richting Nederland en nu….nu heb ik heimwee!
Mandy en Kim waren het er ook niet mee eens hoor, dat we weer naar huis gingen. Kim wilde wel in het huis van Opa en Oma blijven wonen, waarop ik haar vroeg waar die dan heen moesten als ze op vakantie wilden? ”Nou, gewoon”, zei ze, “dan gaan ze lekker naar Australië!!”. Dus: Opa en Oma…..Australië is ook mooi hoor, hahahaha!